Wij gebruiken cookies op de website. Analytische cookies laten ons geanonimiseerd zien hoe men de website gebruikt. Met die inzichten monitoren en verbeteren we fsin.nl. Lees meer

Ik ga niet akoord

C2C, een segmentje apart in food

Gedreven door apps, online platforms en sociale media als Facebook, kreeg de consument een voet tussen de deur in professionele markten. Technologie zorgde ervoor dat marketing laagdrempelig werd en consumenten zich in een oogwenk op het pad van de professionals kunnen begeven. C2C, consumer-to-consumer, verwierf zich een plekje naast B2B en B2C, ook in food- en foodservicemarkten.

14 oktober 2019 - Omroep Max, exponent van de traditionele media, kun je welhaast een uithangbord noemen van C2C-markten in de vaderlandse foodservice. Al enkele jaren loopt de TV-serie Bed & Breakfast, waarbij particulieren elkaars accommodaties en ontbijten beoordelen. Onlangs beleefde bij deze publieke zendgemachtigde het televisieprogramma Uit Mijn Eigen Keuken zijn debuut. Het format draait om restaurants aan huis; huiskamer- ofwel thuisrestaurants van hobbychefs. Het formatrecept is hetzelfde als bij Bed & Breakfast; de “thuisrestaurateurs” dineren bij elkaar en beoordelen onderling de culinaire prestaties. Hoeveel huiskamerrestaurants Nederland precies telt is onduidelijk. Vele honderden zijn het er zeker. Als je op Facebook zoekt op de lemma’s “huiskamerrestaurant” en “thuisrestaurant” vind je ze volop. Daarnaast tref je ze op platforms als ShareDnD, “shared drinks & dinner”. ShareDnD startte, onder de later betwiste naam AirDnD, vier jaar geleden met ongeveer 500 huiskamerrestaurants. Inmiddels heeft de consument nog veel royaler de keuze. Deze C2C-markt is zo serieus geworden, dat enkele gemeenten al aparte regelgeving in het leven riepen.

Foto: Bed & Breakfast-houders uit het gelijknamige TV-programma via Omroep Max

Platforms

Als relatief nieuw C2C-segment binnen de foodservice, staan de restaurants-aan-huis niet op zichzelf. Zelfs al iets langer dan ShareDnD kennen we het platform Thuisafgehaald.nl. Het is een vroege exponent van de deeleconomie. De website opent zijn homepage met de wervende slogan: “Maaltijden delen met je buren: ruim 10.000 thuiskoks in Nederland koken dagelijks veel heerlijke maaltijden.” Naast deze voorbeelden van C2C-foodverstrekking, bestaan nog de nodige andere vormen. Zo zijn er thuiskoks die buffetten aan huis verzorgen of zich vanuit hun garagebox tussen de professionals mengen op bezorgplatforms. Daarnaast zijn er hobbychefs en foodies die kookstudio’s uitbaten of hun eigen baksels, jams en moestuinproducten verkopen op evenementen, festivals en via sociale media. Een bijzondere exponent van de deeleconomie zijn de zogenaamde foodco-ops; het gaat om coöperaties van consumenten die gezamenlijke inkopen bij de boer. Naast een paar handen vol lokale initiatieven, bestaat in ons land een afdeling van de internationale organisatie BB4F. BB4F, ofwel Burgers en Boeren voor Food, wil de rechtstreekse connectie tussen consument en boer op grootschaliger wijze handen en voeten geven.

Hotellerie

De omvang van foodmarkten in de Nederlandse deeleconomie laat zich niet eenvoudig kwantificeren; het zal gaan om hooguit ettelijk miljoenen tot enkele tientallen miljoenen euro’s. In elk geval is het C2C-aandeel in procenten nauwelijks uit te drukken. Anders is dit bij logies. Naast ruim 116 miljoen overnachtingen (CBS, 2018) bij professionele logiesverstrekkers, wordt via de deeleconomie in ons land jaarlijks zeker 5 tot 7 miljoen keer overnacht. Via circa 6250 bed & breakfastadresjes en de duizenden particuliere aanbieders op websites als AirBnB en Homeaway. Platforms als Couchsurfing.com (“slapen op de bank bij locals”) laat ik hierbij nog buiten beschouwing. De deeleconomie heeft, gerekend in het aantal overnachtingen, een aandeel van zeker 5 procent. De impact op food zal vooral zijn dat hotels ontbijtomzet mislopen; ongetwijfeld halen veel AirBnB-gebruikers hun ochtendcalorieën bij koffietentjes, gemakswinkels en supermarkten. De C2C-ontbijtomzet van de BnB’s in het Omroep Max-segment laat zich wel bij benadering calculeren; op een totaalomzet van circa €100 miljoen zal het gaan om pakweg €15 tot €20 miljoen.

Ubertaxi’s

Feitelijk is C2C-inmenging in de foodmarkt een vorm van blurring; de grensvervaging tussen de professional en de particulier. Er zijn al restaurateurs die deze vorm van blurring omarmen; ze laten hobbychefs bij toerbeurten diners verzorgen in hun restaurants. Via Facebook kunnen de gasten zich inschrijven voor de avond van hun keuze. Het is in voorkomende gevallen vast een mooie manier om het gebrek aan koks op te vangen. Met laagdrempelige apps en sociale media als drijver, zal de deeleconomie nog een veel grotere vlucht nemen. In de foodservice én in veel andere markten. Denk maar eens aan de taxi’s van Uber of aan Snappcar, de website waarmee je jouw eigen auto aan derden kunt verhuren. De ontwikkelingen gaan zo snel, dat het voor overheden niet mee zal vallen eventueel ongewenste vormen van C2C te reguleren. En ach; ontstonden niet alle grote professionele markten en merken ooit uit een privaat initiatief? 

Ubel Zuiderveld, FSIN foodservicewatcher

Omslagfoto: Shutterstock

Foto in tekst: Omroep Max

Ubel Zuiderveld
Ubel Zuiderveld
FSIN Foodservicewatcher

Kan je iemand helpen met dit artikel? Deel het!