Blurring, een trend die doorzet

Blurring, een trend die doorzet
Gepubliceerd op: 26 juni 2013

Blurring is de trend. Grenzen tussen foodkanalen verdwijnen. Supermarkten verkopen producten voor dadelijke consumptie on the go of richten zelfs foodhoekjes met zitplaatsen in. Toprestaurants op hun beurt verkopen hun exquise producten in een winkelhoekje. Zodat de gast ook thuis van culinaire topkwaliteit kan genieten. AH to go is een blurconcept op zich. De klant kan er immers terecht voor boodschappen, maar ook voor versnaperingen om dadelijk van te genieten. Maar zelfs de scheidslijn tussen non-food en foodservice begint te vervagen. 

Dit is een artikel uit onze FSIN Food 500

Out of home en at home vergrijzen. Het FoodService Instituut speelt hierop in met de FSIN Food 500. Niet voor niets zet het FSIN immers de 500 grootste concepten in zowel foodservice als foodretail in één lijst, keurig allemaal op een rij. Hiermee speelt het FSIN in op de blurring trend. Om goed zicht te hebben en te houden op consumptie out of home, kun je immers niet heen om de tientallen miljoenen euro’s die de retailers nu al uit de foodservicemarkt halen.


Kernactiviteit

Ook al kende destijds nog niemand de term, vroeger was blurring heel gewoon. Cafés hadden immers in heel veel gevallen een eigen slijterij. Slijterijen en wijnwinkels op hun beurt beschikten niet zelden over een proeflokaal. Menige banketbakker verkocht warme croquetten en roomijs voor dadelijke consumptie. In de tweede helft van de twin- tigste eeuw, met de opkomst van de horeca, trok iedereen zich terug op zijn eigen specialisme, hiertoe vaak ook gedwongen door strikte wetgeving.

Warenhuizen vormden een uitzondering. Met name Vroom & Dreesmann en de HEMA zijn zodoende de wellicht meest ‘geblurde’ merken als het op food aankomt. De restaurants van La Place hebben een aandeel van liefst 20 procent in de omzet van V&D. De HEMA is een extra mooi voorbeeld, omdat naast foodservice ook foodretail een belangrijke positie inneemt. De omzet van de horeca binnen de HEMA wordt geschat op 89 miljoen euro (officiële cijfers verstrekt het concern niet), terwijl de verkoopwaarde aan gebak, wijnen, brood en andere at home producten (maar ook de warme to go rookworst) minimaal 150 tot 200 miljoen euro bedraagt.

De warenhuizen toonden aan dat food(service) de traffic bevordert en de verblijfstijd van de consument verlengt. Bovendien is met food simpelweg geld te verdienen. Combinaties van foodretail en foodservice vinden we derhalve tegenwoordig volop in tankshops, gemakswinkels zoals AH to go, bakkerijen en slagerijen (catering). Maar ook anders- om doet het fenomeen op bescheidener schaal opgeld. Er zijn immers restaurants die wijnen voor thuis verkopen of topkoks die producten onder eigen merk in hun zaak aan de man brengen.


Oppositie

Blurring blijft niet beperkt tot de foodbusiness zelf. Er bestaan ook heel andere combinaties van foodservice en retail. Een sprekend voor- beeld is de boekhandel in Dominicanenkerk in Maastricht. Al bijna zeven jaar combineert deze boekwinkel zijn nering met het koffieconcept Coffeelovers. In Antwerpen zijn een schoenwinkel en een bistro geïntegreerd, terwijl we in Den Haag de winkel van tassenontwerper

Omar Munie als mooi voorbeeld voorhanden hebben. Munie combineert de verkoop van zijn gewilde tassen met het concept Bag & Tea. Bag & Tea serveert high tea, cupcakes en oosterse hapjes. Blurring geeft, zou je kunnen stellen, extra beleving aan een winkelbezoek – en beleving is wat de hedendaagse consument graag wil. Blurring zal zich dus voortzetten, ook al is er wel degelijk sprake van oppositie.

De klassieke horeca, maar ook fastfoodketens, is blurring een doorn in het oog. Dat is niet geheel onbegrijpelijk. Horeca- en fastfoodbedrijven kunnen zich in ons land niet zomaar overal vestigen. Bovendien moeten ze voldoen aan de nodige eisen op het gebied van inrichting (zoals gescheiden toiletten) en dient men een diploma ‘sociale hygiene’ te kunnen overleggen. Hoewel foodservice binnen supermarkten en andere vormen van retail al ver gevorderd is, kan krachtige oppositie van de horeca nog roet in het geblurde eten gooien.


Engeland en VS

In Engeland is foodservice in de retail al langer een alledaags fenomeen, zowel in food als non-food. De supermarkten van Sainsbury’s en Marks & Spencer zijn er bijvoorbeeld geliefde plekken om uit eten te gaan. Uit onderzoek van Technomic bleek dat de Britten zeer te spreken zijn over het foodservice aanbod in de retail. Zelfs nipt meer dan de helft van de ondervraagde consumenten vindt de kwaliteit van het eten beter dan bij restaurants. Wordt er gevraagd naar het prijspeil, dan valt het oordeel nog beduidend positiever uit ten gunste van de retailers.

De reguliere restaurants voelen de hete adem van de supermarkten en andere retailers in hun nek. Het is niet voor niets dat McDonald’s in het Verenigd Koninkrijk zijn kortingsacties via coupons inruilde voor vaste lage prijzen.

Ook in de VS zet de blurring trend door. De Amerikaanse tak van Technomic becijferde vorig jaar dat foodservice in supermarkten een omzet vertegenwoordigt van 20 miljard dollar. Hiermee hebben de Amerikaanse supermarkten een aandeel van 3,6 procent in de foodservice industrie (food en niet- alcoholische dranken).

Technomic voorspelde ook dat de foodservice omzetten in supermarkten de komende jaren met 3,5 procent zullen blijven groeien. Dat is veel, want de groeiprognose voor de hele supermarktbranche in de VS ligt op slechts één procent.

De trend in de USA en de UK geeft een aardige indicatie welke kant het de komende jaren in ons land zal opgaan. Supermarkten blijven dankzij deze ont- wikkeling en dankzij de crisis (minder bestedingen in de horeca) nog wel even aan de winnende hand. Trouwens, ook de inkoop blurt mee, want een toenemend aantal horecaondernemers koopt producten in bij de supermarkt. 

Delen Bekijk meer uit het nieuwsdossier "Blurring"

Log in om te reageren. Inloggen