Groeiscenario's

Hoe je het ook wendt of keert, de FSIN Food500 draait om grote cijfers en groei. Hoewel kritisch wordt gekeken naar groei van het toerisme, groei van de wereldhandel en groei van onze consumptie, is groei de mens eigen. Als mens wil je groeien. Als je een bedrijf hebt, wil je dat dat groter wordt. Hoewel ik stiekem ook wel wil dat het anders zou zijn, heeft de geschiedenis bewezen dat groei en schaalvergroting processen zijn die zich moeilijk laten keren.

Tempo

Corona heeft het tempo van schaalvergroting en verzakelijking in de vaderlandse horeca versneld. Je ziet voorbeelden die ongekend zijn. Wie voorzag nou dat cateraar Albron Coffeecompany zou overnemen? Ooit gedacht dat New York Pizza via een Noorse aandeelhouder ineens Duitse branchegenoten zou opkopen? Of dat het Franse miljardenconcern Lagardère belangstelling zou hebben voor een typisch Nederlandse formule als Smullers? Over snackbars gesproken: ook verrassend is dat de private investeerders van Antea een meerderheidsbelang in Kwalitaria verwierven.

Horeca is in Nederland tijdens de lockdowns in een nieuwe fase gegleden. Zo mag het feit dat een restaurantconcern openlijk zijn financiële doelstelling wereldkundig maakt, een novum worden genoemd. De door Waterland Equity gesteunde Restaurant Company Europe deed het. €300 miljoen omzet in 2024 wil de eigenaar van onder meer Loetje behalen. Catering was het allang, nu is ook horeca in de breedte een (deels multinationale) big business geworden.

Markante avonturiers

Ik verwachtte het, maar het bevreemdt me tegelijk ook. Dat komt waarschijnlijk doordat ik al ruim dertig jaar geleden de vaderlandse horeca tot mijn werkterrein heb gemaakt. De branche - en ik bedoel dit niet oneerbiedig - is altijd een beetje een wereld vol markante avonturiers met bijzondere levensverhalen geweest. Loetje was er zo één. Hij opende in 1977 met zijn vrouw een café-biljart in Amsterdam. Gasten vroegen of hij ook wat te eten had. Ik heb altijd begrepen dat Loetje er niet zo op zat te wachten om de warme hap erbij te doen. Maar zijn rechterhand Bep liet biefstuk met jus en brood debuteren; nu een kernproduct van jewelste.

Loetje en Bep zullen nooit hebben vermoed dat hun café in één adem wordt genoemd met een omzetprognose van 660 miljoen Amsterdamse pieken. Ach, de broertjes Richard en Maurice McDonald verkochten in 1948 hun 15-cents hamburgers ook vanuit een simpele kiosk. Nu is hun merknaam zomaar 300 à 400 miljard burgersandwiches verder. Enfin, laat ik niet in nostalgie blijven hangen. Veel entrepreneurs die tegenwoordig starten in Foodservice denken juist bij voorbaat na over de mogelijkheid van dupliceerbaarheid van hun concept. Voor je het weet - vaak te snel trouwens - gaan ze franchisen.

Online marktplaatsen

Zelf heb ik ook nog een groeiscenario in gedachten. Ik denk dat de tijd nabij is dat de grote online marktplaatsen voor maaltijden ‘content’ willen kopen om hun techmerken te ‘laden’. In India deed het snelgroeiende dark kitchen-merk Rebel Foods het inmiddels. Het kocht het kleine fysieke chocoladeconcept Smoor. Voor Just Eat Takeaway is, gezien de huidige beurswaarden, het momentum voorbij om Domino’s over te nemen. Maar, ik heb een alternatief bedacht: Delivery Hero kan Five Guys kopen. Verder ben ik heel benieuwd wat Antea/Kwalitaria, KFC/Collins Foods, Waterland/RCE, Orkla Foods/New York Pizza, Albron/ URW, De Schone Zaak, Alsea en andere krachtige partijen nog gaan toevoegen aan hun brandportfolio voordat de volgende FSIN Food500 van de persen rolt.

Ubel Zuiderveld
Mewerker FSIN Food500 2022

Voor meer berichtgeving en voor verdere informatie over de FSIN Food500 2022, klik hier.