Timo Kruft van Next Venue gelooft in het Veluwe-concept

Jullie hebben ervoor gezorgd dat 40-45, de Musical van Studio 100 de Midden Nederland Hallen als thuishaven heeft. Hoe hebben jullie dat voor elkaar gekregen?

‘We hebben er vijf jaar over onderhandeld. We werden benaderd door een locatiezoeker met de vraag of we een ruimte hadden van minimaal 75 bij 85 meter en met een hoogte van 20 meter. De eerste hal is gebouwd in 2017. Er was hier helemaal niets en er lag een plan voor een tweede hal met een capaciteit van zesduizend bezoekers waarvoor ik de grond al had gekocht. Dat plan hebben we van de plank gehaald en daarover hebben we een presentatie gegeven aan mensen van Studio 100. Omdat de hal breder moest worden, was een wijziging van het bestemmingsplan nodig. Gelukkig wilde de gemeente meewerken.’ ‘Overigens hebben we tegelijkertijd een verdieping toegevoegd aan de eerste hal, waarop we zeven subruimtes met daglicht hebben gerealiseerd. Het nieuwste plan is een derde hal én een hotel, waarvoor we de grond al hebben verworven en toestemming hebben. Deze locatie heeft cultuur en ontspanning als bestemming en de gemeente is ons ook echt goed gezind.’

Voor jou kan 2025 dus na een paar maanden al niet meer stuk?

‘Het is niet de enige reden waarom ik positief ben over dit jaar, maar het speelt natuurlijk wel een grote rol. In België trok de musical 750.000 bezoekers en de verwachting is dat de voorstelling in Nederland langer draait. Hij is nu voor de tweede keer verlengd, tot eind november. Er zijn acht voorstellingen per week en per voorstelling komen er zo’n 1.600 bezoekers.’

De hallen zijn met elkaar verbonden door een glazen kas, die tijdens de musical tevens dienst doet als foyer. Waar hebben jullie die vandaan gehaald?

‘Die komt van de Floriade van 2022, waar ik ’m had bekeken voor de Food Experience in Ede. Dit voedselbelevingspark is er echter niet gekomen, omdat de provincie de subsidie voor Ede introk. In januari 2023 kocht ik de kas alsnog. Die moest voor april weg zijn en het lukte mij om iemand te vinden voor het demonteren en het transport. Hij heeft al die tijd opgeslagen gelegen in Barneveld. Totdat de musical in beeld kwam.’ 

‘De kas gebruiken we ook voor andere evenementen en willen we inzetten voor onze eigen Food Experience over de herkomst van voedsel. Het geeft een buitenbeleving en we merken dat daar vraag naar is. Eten en drinken gaat eveneens een belangrijke rol spelen in de Mauritskazerne in Ede, die we gaan kopen van de gemeente. De helft van de 6.000 beschikbare vierkante meters hebben we verhuurd, de rest zetten we in voor evenementen die te maken hebben met voeding. En we willen daar ook een hotel realiseren.’

‘Eerlijk gezegd was ik nooit zo van de leisure, maar daar ben ik door 40-45, de Musical op teruggekomen. Het is een soort infuus dat wordt aangesloten en dan vanzelf loopt. De marges en de gemiddelde besteding zijn weliswaar lager, maar er is een continue bezetting. Bovendien slapen gasten in onze hotels, dat is dus dubbele omzet. Ik geloof heel erg in ons Veluwe-concept. Het is een populaire bestemming, maar heeft te veel ouderwetse familiehotels. Daar wil ik wat aan doen, we willen groeien naar zes hotels.’

‘De Randstad wordt steeds moeilijker bereikbaar, parkeren is er duur en met de auto kom je het centrum bijna niet meer in. Als je op onze locaties verblijft, parkeer je gratis, zie en ruik je het bos en loop je de deur uit om een wereld te ontdekken en om te ontspannen. Recent hadden we een stel uit Jakarta te gast in een van onze hotels. Die mensen waren helemaal ondersteboven, omdat ze vogels hoorden fluiten toen ze het raam openzetten. Die beleving, dat is waar het om gaat.’

De groei komt dus uit nieuwe hotels?

‘Het zal een combinatie zijn. In Garderen hebben we het hotel begin 2024 overgenomen en Lunteren was een congrescentrum toen we daar in 2017 eigenaar van werden. In Barneveld gaat het om een nieuw hotel en ook in Ede hebben we het over nieuwbouw. Daarnaast hebben we een aantal Airbnb-locaties, waar je alleen kunt slapen.’

‘Ik heb lange tijd gedacht aan bouwen op basis van units, maar we hebben recent een intentieovereenkomst getekend met een Belgisch bedrijf dat voor ons hotels van hout gaat maken. Met het gebruik van hout zijn ze sneller klaar en hout past ook goed bij de plekken waar we de hotels beginnen.’

Behalve hotels heb je vijf Proefzaken, waarmee je je richt op daghoreca. Zie je daar ook groeimogelijkheden?

‘Vier van de vijf locaties hebben een virtual reality-room en juist die combinatie maakt het interessant voor zakelijk publiek. Enkel daghoreca is een lastige markt. Personeel is moeilijk te vinden en de marges zijn dun. Tegelijkertijd zijn de zaken het afzetkanaal voor ons eigen bier Kleiburg, dat wordt gemaakt in Amsterdam. We waren een grote klant van Heineken, maar we zijn gewoon gestopt met dat merk.’

‘We hebben ook onze eigen sappen, thee en koffie. Thee en koffie kunnen we helaas niet uit Nederland halen, maar we hebben er wel voor gezorgd dat het volledige proces traceerbaar is. We kennen de eigenaren van de plantages. Wat we daarna nog meer kunnen doen, doen we uiteraard. Biologisch afbreekbare zakjes voor de thee, bijvoorbeeld. Dat is dan de bijdrage die wij kunnen leveren.’

Want je vindt het belangrijk om je producten uit Nederland te halen?

‘We zijn zo’n rijk land en de markt is er, maar het landt maar niet. In Italië zijn de mensen hartstikke trots op hun eigen producten en staat made in Italy op elke verpakking. Wij zijn die trots verloren!’ ‘Je kunt echt een betere prijs bedingen voor een hamburger uit eigen land met een betere kwaliteit, dan voor een geïmporteerde burger uit China. Aan verzoeken voor een broodje zalm doen we niet mee. Dan stellen we forel uit een lokale vijver voor. Net zo lekker, maar veel beter voor het milieu. Een van onze hardlopers was het bittergarnituur. Die snacks kochten we in, maar hebben we vervangen door een eigen garnituur dat op receptuur voor ons wordt gemaakt. Met echte kip in plaats van geperste kip en met lokaal rundvlees, maar ook met een groentesnack.’

‘Ik geloof in de korte keten, omdat het verser, lekkerder, gezonder en duurzamer is. Betaalbaar ook, want die producten zijn écht niet duurder dan de alternatieven die beschikbaar zijn in de groothandels. Neder Groep is onze grossier en daar kopen we inmiddels 90% lokaal in. Ik vind Europa ook acceptabel, maar Argentinië bijvoorbeeld, dat is voor mij een brug te ver. Net als aardbeien uit Verweggistan die vervolgens nergens naar smaken. Gek hè?! Bij Remeker in Lunteren maken ze waanzinnig lekkere kaas, die voor veel geld over de toonbank gaat in New York, maar die we in Nederland links laten liggen omdat we hier gaan voor fabriekskaas. Terwijl die kaas uit Lunteren een heel mooi verhaal heeft en van dichtbij komt.’

‘Van dichtbij komen ook de Nederlandse bananen, die we in samenwerking met Wageningen University & Research hebben gekweekt. Bedoeld als alternatief voor de door schimmels bedreigde bananenteelt. In november 2021 bestond de eerste oogst uit zo’n 1.600 bananen, na negen maanden intensieve verzorging. Een fantastisch project. De bananenplanten stonden in potten met een ondergrond van kokosvezels, waardoor ze niet gevoelig waren voor bodemschimmels. Het is alleen niet echt duurzaam, want de kas moet in de winter warm zijn. Het laat echter wel zien wat er allemaal mogelijk is; als je in ons land een banaan kunt laten groeien, dan zijn de mogelijkheden eindeloos.’

Duurzaamheid is hét thema in de markt. Hoe maak jij dat (verder) onderdeel van jullie bedrijfsvoering?

‘Het is lastig, maar je kunt er prima je geld mee verdienen. Schijnt de zon, dan heb ik volop profijt van onze zonnepanelen. Ik kan de belasting op het milieu niet meer uitleggen aan mijn kinderen. Het lijkt wel of er bij het opzetten van evenementen een stofje vrij komt bij mensen, waardoor het lijp moet zijn. Met stoeltjes slepen, omdat de kleur anders moet, dat gaat er bij mij niet in. We moeten verantwoord omgaan met elkaar; met het milieu en met spullen. In de branche is sprake van megaveel greenwashing. Ik weiger daaraan mee te doen. Ik ben liever te eerlijk, dan dat ik een lulverhaal ophang.’

Hoe ziet dat er in de praktijk uit bij Next Venue?

‘Wij zetten in op de turn key-gedachte, waarmee we vervuilende transportkilometers voorkomen. Ik ben er wars van dat de klant te veel uitgeeft aan onzin. Live events zijn zo duur geworden, dat is niet grappig meer; het maakt de markt kapot. Bij ons heb je voor €100 per persoon een prima event. Doe maar normaal, dat past bij ons.’

‘Het betekent dat wij forse investeringen doen. Neem onze kas, die zich op eigen kracht warm houdt en voor verkoeling zorgt als de temperaturen hoog zijn. Een investering, waarvan ik buikpijn heb gehad. In de zomer wordt er warme lucht in opgeslagen om in de winter de kas mee te verwarmen. In de winter wordt koude lucht opgeslagen, waarmee de kas op zomerse dagen wordt afgekoeld. En zeecontainers fungeren er als bar. Die had ik niet meer nodig en kon ik daardoor een nieuwe bestemming geven.’

Hoe zie jij de toekomst voor je?

‘Evenementen verdwijnen nooit, want er blijft een behoefte aan elkaar ontmoeten. Met onze locaties doen we er gemiddeld genomen zo’n 1.500 per jaar. We hebben het in de afgelopen jaren goed gedaan en dat werpt nu vruchten af. Mede vanwege 40-45, de Musical en de ambitie om te groeien in het aantal hotels, verwacht ik over 2025 een omzetstijging van 40%. Dat is gaaf, al weet ik dat er een tijd gaat komen dat alles niet meer bloeit.’

‘Nu kijken we hoe we onze locaties nog beter kunnen bezetten. De Formule 1-exhibition in Amsterdam is een inspirerend voorbeeld. We willen de markt van de tv-opnames graag aanspreken, al is het helaas wel zo dat er nauwelijks nog grote shows zijn.’

Je kinderen zijn inmiddels mede-eigenaar. Zijn zij de volgende generatie?

‘Ik heb ze alledrie 15% van de aandelen geschonken. Dat heb ik vooral gedaan om onrust te voorkomen als er onverhoopt iets met mij gebeurt. Ze mogen later zelf bepalen wat ze ermee doen. Willen ze het bedrijf in, dan verwacht ik dat dit best lastig wordt. Ze zullen snel met mij worden vergeleken, terwijl mijn zoon bijvoorbeeld heel anders is dan ik.’

‘De exploitatie wordt inmiddels gedaan door een managementteam van zes personen. Ik bemoei me niet meer met de dagelijkse gang van zaken, maar concentreer me op het laten groeien van de onderneming. Vroeger dacht ik dat ik alles wist én alles beter wist. Ik kon niets loslaten. Inmiddels heb ik geleerd dat er mensen zijn die dingen prima kunnen overnemen en het misschien soms wel beter weten dan ik. Mijn gedrevenheid is echter heel erg groot. Ik zie altijd kansen.’

Het interview met Timo Kruft staat in de FSIN Food500 2025. De FSIN Food500 2025-publicatie en -data zijn online beschikbaar voor onze leden en te vinden via onderstaande buttons.