‘We willen niet de grootste zijn, wel de beste’

Tekst Marco Gruben, foto's Albron en Hutten

In diverse media wordt vooral als reden opgevoerd dat de dochters van Bob Hutten het bedrijf niet willen voortzetten. Bob Hutten nuanceert dit snel. ,,Het leeft erg in onze maatschappij dat familiebedrijven worden overgenomen door the next generation. Maar de tendens van de laatste jaren is dat mensen dat niet meer willen en misschien zelfs niet meer kunnen. Ik vind het niet jammer. Mijn dochters hebben dat zelf besloten.''

,,Het gaat om hun eigen geluk, ook voor mij. Vergeet niet dat het geen schoenenzaakje is dat ik even doorgeef. Hutten Catering is serious business, met 70% à 80% groeipotentie de komende jaren. Dat vraagt 24/7 zorg en inzet. Als je de structuur daarvoor hebt, is dat niet erg, maar anders neem je die dingen wel steeds mee naar huis.’’

Belangrijker dan familieopvolging is het dat zijn bedrijf na 38 jaar ook zónder hem verantwoord wordt voortgezet. ,,Hutten loopt altijd voorop in het verleiden en verrassen van gasten, in de markten waarin wij actief zijn; partycatering, zorg- en contractcatering. Bovendien willen we op sociaal-maatschappelijk gebied, passend bij de inclusiviteits- en duurzaamheidstrends, bijdragen en toevoegen. Heel Hutten denkt in die skills en in die rol groeien we hard. Om dat te behouden en om door te groeien, zijn schaalvergroting, faciliteiten en middelen nodig. Daar past een groter bedrijf bij, met een meer corporate-structuur voor zaken zoals governance en aansturing. Met de negenhonderd locaties van Albron erbij, is de verwaarding van Hutten’s creativiteit en onze productieafdelingen met verse, duurzame, ambachtelijke voeding, beter gewaarborgd voor Nederland. Dat vind ik belangrijk, in een cateringbranche die juist steeds industriëler wordt.’’

De top-tien van de westerse cateringwereld wilde zijn bedrijf overnemen. Hutten zocht echter nadrukkelijk naar een culturele fit én een strategische fit, die samen 1+1=3 zouden opleveren. De omgang met mensen telde voor hem minstens zo zwaar (zo niet zwaarder), als geld verdienen. Jan Willem Hilbron had uiteindelijk de juiste sleutel. Hutten: ,,Aanvankelijk leek Hutten een te grote kluif voor Albron om over te nemen. Maar Jan Willem had veruit het best geluisterd naar mijn wensen. Hij schreef mij een persoonlijke brief, die mij zó enorm raakte! Dat gaf de doorslag. Zo’n brief had zelfs mijn adviseur nog nooit eerder gezien. Dat voelde zó goed.’’ (Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Er was niet alleen sprake van een culturele en een strategische fit, maar ook van een ideologische fit. ,,De keuze voor Albron was geen keuze voor het meeste geld, maar voor de partij waarin ik het meest vertrouwen heb voor de beste gezamenlijke toekomst. Zeker ook voor de mensen met wie ik jaren heb gewerkt, die moeten ook goed terechtkomen. Bij Albron vertrouw ik daarop, mede omdat het een stichting als eigenaar heeft. Ook Albron moet natuurlijk geld verdienen, maar uiteindelijk is voor Albron, net als voor Hutten, écht betekenis hebben, de intentie hebben om het goede te doen, belangrijk. Ideologisch klopt het gewoon helemaal. Ook in het hele signing-proces voelde alles zó goed.’’ (Tekst gaat verder onder het kader)

Voor Albron was de kans om Hutten over te nemen bij wijze van spreken ook een abc’tje. Jan Willem Hilbron: ,,Als je de bedrijven op elkaar legt, zijn er overeenkomsten, maar ook een aantal dingen die niet overlappen. In de traditionele bedrijfscatering bedienen we twee heel verschillende markten, in een overall heel grote markt.  We zouden gek zijn als we alles nu op één hoop vegen. Het gaat ons namelijk om de totale impact die we kunnen maken, zowel qua duurzaamheid als sociaal.’’

,,We willen Albron beter maken en dat kan maar op één manier: door vers en ambachtelijk te gaan koken. Bob heeft een geweldige productieorganisatie neergezet, met tweehonderd koks. Daarnaast heeft hij vaak moeilijke, scherpe keuzes gemaakt op veelal ideologische gronden. Meestal met succes. Als we het volume van Albron daaraan toevoegen en de gezamenlijke omzetten van beide bedrijven optellen, bereiken we in gezamenlijkheid een hoger kwaliteitsniveau en kunnen we veel meer doen.’’

Of de legacy, de naam van Bob Hutten gehandhaafd blijft na de overname, is niet de vraag. Alleen hoe dat gebeurt is nog onduidelijk. Hutten maakt zich er niet druk om. ,,Ik hecht niet zo aan legacy. Hutten Catering is niet Bob Hutten. Het bedrijf, het systeem, de visies van de mensen, de mensen zelf, de cultuur, dát is de legacy.’’  Hilbron: ,,De naam Hutten blijft bestaan. We bekijken het per situatie. Hoe dan ook gaan we een nieuw bedrijf met elkaar uitvinden, dat veel elementen van beide heeft. We hoeven ook niet per se de grootste te zijn, vind ik, als we maar de beste zijn op alle onderdelen van de catering die we aanbieden.’’

Bij een overname komen doorgaans ook termen als ontslagen, bezuinigingen, synergievoordelen et cetera voorbij. Hilbron neemt er snel afstand van. ,,Of er ontslagen vallen? Dat vind ik zo’n vakbondsvraag. Vooropgesteld, de arbeidsmarkt is vandaag de dag volledig omgedraaid. Mensen bepalen zelf tegenwoordig of en voor welk bedrijf ze willen werken. Bovendien, wat hebben we aan dat mooie pand van Hutten in Veghel als de mensen er niet meer zijn? We hebben elkaar juist nodig, moeten de mensen bij elkaar brengen, zodat we van elkaar kunnen leren. De karakters van beide organisaties zijn verschillend en vullen elkaar goed aan. Albron is organisatorisch sterk, werkt slim en is goed in exploitatie van concepten en merken in de horeca- en leisurebranche. Hutten staat bekend om zijn unieke, culinaire, kwalitatieve en creatieve invulling van catering. Ik vind verschillen positief en dan moet je juist de merken en de mensen behouden. Als werkgever moeten wij er gewoon voor zorgen dat iedereen het straks supergaaf vindt om voor de nieuwe combinatie te werken.’’

,,Albron is ook helemaal geen bedrijf dat andere bedrijven koopt om die meer waard te maken, synergievoordelen te zoeken en dan weer te verkopen. Ja, dat is een businessmodel, maar dat is niet ons model. Wij hebben nooit een bedrijf gekocht en weer verkocht. Als wij kopen, doen we het om ons bedrijf beter te maken. Samen met elkaar. Dat is echt iets heel anders. Ons model is winst maken, daarmee ondernemen en de andere helft gaat onze stichting in en zetten we in voor mensen die het minder goed hebben in Nederland, op sociaal en op duurzaam gebied. Zo simpel is het. Dat neem niet weg dat we in een competitieve, volle markt, aantrekkelijk en goed moeten presteren. Zo niet, dan verliezen we de wedstrijd van de concurrentie.’’

Met de overname van Hutten krijgt Albron, naast het genoemde versaanbod, nog een paar ijzers in het vuur. Hilbron: ,,Albron kan vooral nog creatiever worden, lekkerdere producten maken en we missen soms kansen doordat we party- en eventcatering extern betrekken. Die drie dingen halen we nu van Hutten naar Albron. Daarnaast is het nooit onze bedoeling geweest om een wagenpark aan te schaffen, maar met de komst van Hutten krijgen we er vrachtauto’s en chauffeurs bij, wat nieuwe deuren opent op het gebied van verse producten bezorgen op locaties. Niet overal, maar op locaties waar dat waarde heeft. We gebruiken de komende tijd om echt te snappen wat de beste manier is om onze strategie verder te ontwikkelen.’’ (Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Met Huttens event- en partycatering keert Albron terug in dat segment, waar het bedrijf in het verleden mee was gestopt. Bob Hutten geeft aan waarom party- en eventcatering juist zo belangrijk is. ,,Je maakt van niets iets en daarna weer van iets niets. Een lege grasmat wordt compleet ingericht met decoratie en eten en drinken en daarna is het weer een grasmat. Partycatering daagt je uit om next-level te spelen. Je moet wel vooruitlopen op trends. Dat vooruitdenken helpt je daarna in je totale bedrijfsvoering. Het houdt je creatief en open minded. Ik zou Jan Willem aanraden op dit vlak echt te blijven vooruitlopen, ideeën en concepten te bedenken en ruimte in de organisatie te houden voor experimenten. Al moet je die soms juist ook wel precies op tijd afkappen.’’
Hilbron is het daarmee eens. ,,Partycatering is de bakermat voor innovaties in onze branche. Het helpt je stretchen, brengt nieuwe dingen. Doordat wij in het verleden zijn gestopt met event-catering, is langzaam ook onze innovatiekracht verminderd.’’

De grootste worden in cateringland is dus geen doel op zich. Toch heeft Albron inmiddels een respectabel aantal foodserviceconcepten en samenwerkingsverbanden verzameld. De vraag rijst of de ‘expansie’ voortgaat en welke toekomst de mannen zien voor de cateringbranche in Nederland. Hilbron: ,,Albron bestaat nu 125 jaar en dit is de vierde overname, na De Buurtboer, Brownies&downieS en Coffeecompany. Hutten is de eerste cateraar. Het is een gamechanger, die ons een enorme hoeveelheid mogelijkheden brengt. Voor de toekomst sluit ik niet uit dat Albron meer overnames doet, al denk ik niet dat dat snel gebeurt. Tenzij het een heel strategische optie is. We kijken met Albron eerder naar uitbreiding in België, Duitsland en Frankrijk. In België zijn we al actief in leisure en dat bevalt goed. Ik sluit dus niet uit dat we ook in het buitenland verder kijken.’’
Hutten: ,,Daarnaast zijn er nog veel mogelijkheden om de marktpositie in Nederland verder te verbeteren. Wat te denken van de zorgsector? In de care- en curemarkt is er ook nog een wereld te winnen.’’ Tekst gaat verder onder het kader

Opvallend in het Nederlandse cateringlandschap is volgens de beide ondernemers vooral dat de hoeveelheid aanbieders enorm groot is. Hutten: ,,Buitenlandse collega’s snappen niets van het grote aantal spelers hier. Ik denk dan ook dat er zeker nog een consolidatieslag komt. De stap voor bedrijven om te groeien van €5 miljoen naar €15 miljoen omzet is namelijk eigenlijk niet te doen. Er zijn wel kleine cateraars die naast partycatering ook soms wat bedrijfscatering oppakken, maar de echte contractcatering is, mede door de regels en eisen die eraan worden gesteld, voorbehouden voor grote spelers met omzetten van meer dan €70 à €80 miljoen.’’ Hilbron: ,,Er zal altijd ruimte zijn voor kleinere cateraars in Nederland en dat is een positief ding. Zij kunnen ook weer heel unieke elementen aan de markt toevoegen.’’ (Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Behalve de scheiding tussen groot en klein valt op dat de markt veel verschillende segmenten telt en bovendien met veranderend consumentengedrag te maken heeft. De kansen en uitdagingen zijn talrijk. Hilbron: ,,Jongeren gedragen zich tegenwoordig anders, mensen komen op woensdag en vrijdag minder naar kantoor, eetwensen op productielocaties zijn anders dan in kennisomgevingen, de duurzaamheidsbeweging gaat minder hard dan gedacht, sommige cateraars zetten sterk in op bijvoorbeeld alleen contractcatering. Met Albron gebruiken we verschillende activiteiten juist om te innoveren als gevolg van lessen die we van elkaar leren. Van ervaringen die we opdoen bij Center Parcs hebben we bijvoorbeeld ook juist veel profijt in onze bedrijfscatering, zoals de B2C-markt van Coffeecompany ons leert over de B2B-markt en andersom.’’